พิพิธภัณฑ์จันเสนมีกำหนดจะเปิดเป็นทางการในปี พ.ศ.๒๕๓๙ นี้

     นับว่าเป็นเรื่องที่ไม่ธรรมดานัก สำหรับการเกิดขึ้นของพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นล้วนๆ โดยรัฐไม่ได้เข้ามาช่วยเหลือเรื่องงบประมาณ หรือการจัดการแต่อย่างใด

     หากแต่เกิดขึ้นด้วยความเป็นอิสระ และซึมทราบในเรื่องสำนึกของความเป็นชุมชนท้องถิ่น ซึ่งวัดจันเสน โดยมีพระครูนิวิฐธรรมขันธ์เป็นประธานจัดการระดมทุน และ
ติดต่อประสานงาน ขอความร่วมมือจากกลุ่มบุคคลต่างๆ ใช้เวลาอยู่หลายปี พิพิธภัณฑ์ของชุมชนจึงแล้วเสร็จ

     หนังสือรวมบทความขนาด ๓๒๗ หน้าหนา และหนักแน่นด้วยเนื้อหาสาระ ทั้งภาพประกอบที่ยินยอมให้ใช้เพื่อการศึกษาอ้างอิงอย่างไม่จำกัด เป็นเอกสารประกอบในการ
เข้าชมพิพิธภัณฑ์จันเสน ในส่วนที่ต้องการจะรู้เพิ่มเติมในระดับที่ลุ่มลึกขึ้น หากไม่เข้าใจหรือไม่พอใจที่จะรู้สิ่งที่ถูกนำเสนอเพียงในพิพิธภัณฑ์

     งานของรองศาสตราจารย์ ศรีศักร วัลลิโภดม อธิบายให้ทราบถึงสังคมวัฒนธรรมสมัยโบราณของลุ่มน้ำลพบุรี – ป่าสัก และสรุปให้เห็นชัดเจนว่า จันเสนเมืองโบราณเจริญ
รุ่งเรืองที่สุด ในช่วงต้นๆ ของสมัยทวาราวดี

     บทความอื่นๆ ที่รวมอยู่ภายในเล่มเช่น การวิเคราะห์ตราดินเผาจากโคกจันเสน โดย อาจารย์พิเศษ เจียจันทร์พงษ์ ตราดินเผาเหล่านี้นับว่าเป็นโบราณวัตถุสำคัญชุดหนึ่งของ
พิพิธภัณฑ์จันเสน ตราดินเผารูปคนขึ้นต้นตาลอายุมากกว่า ๑,๐๐๐ ปี ใช้เป็นภาพปกของหนังสือเล่มนี้ด้วย

     การวิเคราะห์วัฒนธรรมโบราณที่บ้านใหม่ชัยมงคล ซึ่งเป็นชุมชนสมัยก่อนประวัติศาสตร์ ตั้งอยู่ใกล้ๆ เมืองโบราณจันเสน มีการขุดค้นโดยภาควิชาโบราณคดี มหาวิทยาลัย
ศิลปากร รายงานโดย อาจารย์สุรพล นาถะพินธุ นอกจากนี้ยังมีการนำบทความทางวิชาการเกี่ยวกับจันเสนที่เคยตีพิมพ์มากว่า ๓๐ ปี รวมเข้าไว้ด้วยกันเป็นหมวดหมู่

     ส่วนในเรื่องปัจจุบันมีการศึกษาเกี่ยวกับสังคมวัฒนธรรม และเศรษฐกิจของชุมชนจันเสนในปัจจุบัน ตลอดจนเรื่องราวของพระแสงศรกำลังราม โบราณวัตถุที่สำคัญของ
ท้องถิ่น แลผู้ทรงภูมิปัญญาพื้นบ้านที่ควรยกย่อง

     อีกทั้งการออกแบบอาคารพิพิธภัณฑ์ อธิบายเนื้อหาของจิตรกรรมฝาผนังที่ใช้รูปแบบศิลปะแบบคุปตะของอินเดียและแบบทวาราวดี มาประยุกต์เขียนเป็นภาพพุทธประวัติ
ภายในอาคารพิพิธภัณฑ์ ซึ่งให้ความแปลกแต่กลมกลืนกันเป็นอย่างดี

     ควรที่ประชาชนผู้สนใจและเจ้าหน้าที่พิพิธภัณฑ์ทั้งหลายต้องใส่ใจศึกษา