![]() |
จดหมายข่าวฉบับที่ ๓ ประจำเดือนพฤศจิกายน-ธันวาคม ๒๕๔๐ |
||
|
![]() |
สังสรรค์ทรรศนะ: ม.ล. สุรสวัสดิ์ สุขสวัสดิ์ |
ความสำคัญของท้องถิ่น |
|
บันทึกจากท้องถิ่น: นิพัทธ์พร เพ็งแก้ว |
|
ถั่วเน่าที่บ้านปางหมู บ้านปางหมู ซึ่งเป็นชุมชนดั้งเดิมของแม่ฮ่องสอนก่อนที่จะย้ายกลุ่มชนไทใหญ่เข้าไปในเขตตัวเมืองปัจจุบันนั้น ถือเป็นแหล่งผลิตอาหารโปรตีนที่สำคัญที่สุดในวัฒนธรรมไทใหญ่และวัฒนธรรมไทยวนคือ ถั่วเน่า ซึ่งใช้ผสมปรุงอยู่ในอาหารเกือบทุกชนิด ทั้งน้ำพริก ต้ม แกง ผัด ถั่วเน่าจะทำออกมาเป็นหลายลักษณะ คือ ถั่วเน่าซา ถั่วเน่าแข็บ ( ถั่วเน่าแผ่น ) โดยมีวิธีการทำถั่วเน่าที่ ป้าเมี๊ยะ ผดุงกิจ แห่งบ้านปางหมู เล่ารายละเอียดให้ฟังดังนี้ .....อ่านต่อ >>> |
|
บันทึกจากท้องถิ่น:
วลัยลักษณ์ ทรงศิริ
|
|
มอญบางปะอิน ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยานอกจากจะมีชาวมอญเป็นกลุ่มใหญ่ที่ปากเกร็ดและสามโคกแล้วทวนน้ำขึ้นมาทางแถบบางปะอินมีหมู่บ้านมอญอีกแห่งหนึ่งเป็นชุมชนขนาดเล็กที่ดำเนินวิถีชีวิตวัฒนธรรมแบบชาวมอญมานานไม่แพ้ชาวมอญกลุ่มอื่นๆ .....อ่านต่อ >>> |
|
บันทึกจากท้องถิ่น: สุวิมล ภู่วีพัฒน์พงศ์ |
|
ถึงคราวขึ้นคาน บ้านพลับที่บางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยาเป็นหมู่บ้านของชุมชนมุสลิมที่มีอาชีพรับซื้อเรือเช่น เรือโยง เรือต่อ เรือเอี้ยมจุ๊น สำหรับเรือที่มีสภาพชำรุดทรุดโทรมจนยากแก่การซ่อมแซม ก็จะถูกนำมาขึ้นคานรื้อโครงไม้ออกเป็นแผ่นๆเพื่อจำหน่ายไม้ปลีกย่อย แต่ถ้าหากสภาพของเรือยังใช้การได้ดีอยู่ ก็จะซ่อมและนำไปขายต่อ....อ่านต่อ >>> |
|
สโมสรพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่น: มูลนิธิประไพ วิริยะพันธุ์ |
|
สรุปการสัมมนาเชิงปฏิบัติการพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่น วันที่ ๗-๙ กันยายน ๒๕๓๙ ....อ่านต่อ >>> |
|
|
|
|
| บอกรับเป็นสมาชิกจดหมายข่าวมูลนิธิเล็ก-ประไพ วิริยะพันธุ์ กรุณาส่งชื่อ ที่อยู่พร้อมแสดมป์ ๖ ดวงต่อปี มาตามที่อยู่มูลนิธิฯ |