บทความประจำฉบับ: นิพัทธ์พร เพ็งแก้ว

พ่อหมอบุญที่บ้านหัวเรือ
   สำหรับชาวบ้านหัวเรือ อ.เมือง จ.อุบลราชธานีแล้ว ไม่กี่ปีก่อนการเดินทางออกจากหมู่บ้านไปถึงสุขศาลา หรือโรงพยาบาลของจังหวัด เป็นเรื่องลำบากมิใช่น้อยหน้าที่ประกอบการสาธารณสุขจึงตกเป็นของหมอยาสมุนไพรในหมู่บ้านเป็นสำคัญและสมัยก่อนก็ได้เคยมีหมอหลายคนทำหน้าที่ฝนยาต่อกระดูกให้กับชาวบ้านในหมู่บ้านเดียวกัน วิชาหมอสมุนไพรเพิ่งค่อยๆจะสิ้นสูญก็เมื่อหมอยารุ่นเก่าทยอยล่วงลับไป พร้อมกับการที่ป่าหมด ความอุดมแห้งแล้ง ถูกบุกรุกจับจองจนไม่อาจเก็บหาว่านยาพืชพรรณมารักษาตามตำรับครูโบราณได้ครบถ้วนอีกต่อไป...อ่านต่อ >>>

ไทใหญ่ที่แม่ฮ่องสอน
   อ้ายส่างแก้ว วงษ์พา เกิดที่เมืองหมอกใหม่ รัฐฉาน ประเทศพม่า อ้ายอพยพหนีสงครามมาอยู่เมืองไทยได้ยี่สิบกว่าปีได้บัตรประชาชนสัญชาติไทยแต่อ้ายก็ยังรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนไทใหญ่ และดวงตาหมองหม่นทุกครั้งเมื่อเริ่มต้นพูดถึงบ้านเกิดของตน ....อ่านต่อ >>>